Pamiętajmy o Żołnierzach Niezłomnych (44): Danuta Siedzikówna „Inka” (1928-1946),  sanitariusza oddziału V Brygady Wileńskiej Armii Krajowej, aresztowana - zastrzelona przez UB w więzieniu w Gdańsku 28 sierpnia 1946 r. – miała 17 lat.

Dział: Historia

Ignacy Krasicki to poeta, prozaik, publicysta i dramatopisarz, który wsławił się tworzeniem wielu utworów literackich skierowanych zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Przejdźmy zatem do jego krótkiej biografii oraz opracowania najważniejszych utworów.

Biografia Ignacego Krasickiego

Ignacy Krasicki urodził się w 1735 roku w Dubiecku nad Sanem. Pochodził z wysoko postawionej rodziny, która posiadała tytuł hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Z tego powodu jego pozycja w społeczeństwie od samego początku była uprzywilejowana – był spokrewniony z najświetniejszymi rodami Rzeczypospolitej. Podobnie jak jego bracia, Krasicki zdobył bardzo dobre wykształcenie i miał możliwość nauki od wybitnych nauczycieli. Kiedy zdecydować się na stan duchowny, zaczął uczyć się w kolegium jezuickim we Lwowie, a następnie w seminarium duchownym z siedzibą w Warszawie 1751-1754. To nie był jednak koniec edukacji dla Ignacego, ponieważ w latach 1759-1761 kontynuował swoje studia uzupełniające w Rzymie. Jeszcze przed wyjazdem do Rzymu, w 1759 roku był mianowany kanonikiem kijowskim i przemyskim. Po powrocie do kraju (w latach 1763-1764) znalazł się w kręgu sprzymierzeńców króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Po koronacji Poniatowskiego Krasicki został biskupem Warmii, a także otrzymał godność senatora Rzeczypospolitej i tytuł książęcy. Mieszkał we dworze w Lidzbarku Warmińskim i dzięki jego staraniom na dworze rozkwitło życie artystyczne i kulturalne. Dobre relacje Krasickiego z królem Polski potwierdza również to, że był uczestnikiem tzw. obiadów czwartkowych, podczas których gromadziła się elita kulturalna na dworze króla. Kiedy nastąpił pierwszy rozbiór Polski (w 1772 roku), ziemia, na której mieszkał Ignacy Krasicki, znalazła się pod wpływami króla Prus, co jednak nie powstrzymało polskiego poety przed utrzymywaniem ścisłych więzi z ojczyzną. Został współwydawcą i redaktorem naczelnym patriotycznej prasy Monitor. Pod koniec życia został jeszcze mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim. Jako zwolennik racjonalizmu i klasycyzmu, kiedy zauważał szerzenie się nieprawidłowych zachowań, był krytyczny w stosunku do wszystkich warstw społecznych – również dla kleru i duchownych. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Do najważniejszych utworów Krasickiego należą: powieść satyryczno-utopijna Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, poemat heroikomiczny Myszeis, Monachomachia, Satyry, powieść edukacyjna Pan Podstoli, Bajki i przypowieści, powieść o charakterze rozprawy filozoficzno-obyczajowej Historia i Wojna chocimska. Ze szkoły można znać przede wszystkim bajki autorstwa Krasickiego, takie jak np. „Czapla, ryby i rak” oraz “Człowiek i zdrowie”.  

Czapla, ryby i rak - analiza          

Bajka „Czapla, ryby i rak” wyróżnia się zaskakującą jak na bajkę, obszernością. Składa się z aż 36 wersów, w których znajdują się wypowiedzi narratora i bohaterów – głównej bohaterki czapli i bohatera zbiorowego, czyli ryby. Narrator informuje również o odczuciach raka, który nie wypowiada się w swoim imieniu. Jest to bajka narracyjna z elementami dialogu i stałym układem rymów AABB. Bajka to historia o przebiegłej czapli, która podstępem (pod przykryciem dobrych zamiarów) wabi ryby i je zjada. Kiedy przenoszony przez nią rak orientuje się, że znalazł się w pułapce, dusi czaplę. Bajka uczy nas, że zachłanność i zaślepienie powodzeniem są destrukcyjne, podobnie jak łatwowierność.

Człowiek i zdrowie

Ignacy Krasicki w utworze „Człowiek i zdrowie” opisuje prawdę o naturze ludzkiej i spojrzeniu na życie. Każdy chciałby wieść długie i zdrowe życie, dlatego bohater nie był wyjątkiem. Kiedy posiadał dobre zdrowie, nie zwracał na nie uwagi i nie dbał o jego utrzymanie. Kiedy zaczął zauważać, że się pogarsza, opamiętał się i zaczął zwracać uwagę na swoje zdrowie. W bajce okazuje się jednak, że opamiętał się zbyt późno, a jego organizm był raz po raz atakowany przez choroby i urazy. Bajka uczy nas, że powinniśmy doceniać i dbać o swoje zdrowie jeszcze zanim doświadczymy pierwszych problemów z nich związanych.

undefined

Dział: Historia

OSP w Starym Sączu to najdłużej działająca organizacja społęczna w mieście. Jej historię opisuje w ciekawy sposób nowa publikacja książkowa autorstra Jerzego Gutkowskiego. Promocję książki połączono z obchodami 145-lecia OSP w Starym Sączu i pierwszą rocznicą odsłonięcia pomnika poświęconego Stanisławowi Mazanowi i sądeckim strażakom, którzy w czasie II Wojny Światowej walczyli za wolną Polskę.

Dział: Nowy Sącz
Strona 6 z 213