Odeszła Aleksandra Polak, Niepołomiczanka, wieloletnia Prezes Towarzystwa Miłośników Muzyki i Śpiewu im. St. Moniuszki. Była niezwykłą postacią w niepołomickiej kulturze, zasłużona nie tylko dla społeczności lokalnej, ale również dla szeroko pojętej polskiej kultury.
Aleksandra Polak w ubiegłym roku obchodziła piękny jubileusz 60-lecia pracy artystycznej i pedagogicznej. Otrzymała też Perłę Powiatu Wielickiego w dziedzinie kultury, za pracę, wytrwałość i entuzjazm nie tylko do nieprzerwanych działań na rzecz muzyki, ale również edukacji artystycznej.
Urodziła się w 1936 roku. Jej niezwykle bogaty życiorys mógłby wystarczyć na obdzielenie kilku osób. Była dyplomowanym muzykiem fortepianu głównego, śpiewu solowego, wieloletnim nauczycielem fortepianu i śpiewu między innymi w Społecznym Ognisku Muzycznym i Państwowej Szkole Muzycznej w Niepołomicach (które założyła i była dyrektorem), w Szkole Muzycznej w Bochni. Uczyła także trzy lata śpiewu w niepołomickim liceum. Śpiewała w operetce, operze, Chórze Polskiego Radia i Krakowskiej Estradzie, a także w filharmonii pod dyr. Krzysztofa Pendereckiego, z którym odwiedziła połowę Europy.
To dzięki staraniom Pani Aleksandry na terenie Niepołomic powstała filia szkoły muzycznej, prowadziła też grupy Pro-Arte i Perełki. Z jej inicjatywy powstał też chór Cantata.
Występowała w operze Halka Stanisława Moniuszki w Krakowie i w Niepołomicach grając w niej główną rolę, a także w operze Cavalleria rusticana Mascagniego, jako Santuza, oraz innych. Została odznaczona Złotą Odznakę Ministra Kultury i Sztuki. W artystycznym dorobku posiadała kilka płyt. Swoim głosem dzieliła się z amerykańską Polonią kilkukrotnie wyjeżdżając do Chicago.
Na co dzień skupiała się nie tylko na kierowaniu Towarzystwem, jako jego prezes, ale aktywnie działała na rzecz propagowania muzyki. Próby z zespołami, nauka gry na fortepianie zajmowały ją bezgranicznie.
Muzyka była największą pasją jej życia, doskonałą formą wyrażania siebie.
Info/foto: UMN
