Tarnów żegna Stanisława Majorka — Honorowego Obywatela miasta, wychowawcę kolejnych pokoleń zawodników i jedną z najważniejszych postaci w historii polskiej piłki ręcznej. W pożegnaniach podkreślano, że odszedł człowiek, który współtworzył nie tylko tarnowski sport, ale także największy olimpijski sukces tej dyscypliny w Polsce.
Wiadomość o śmierci Stanisława Majorka poruszyła Tarnów i całe środowisko sportowe. Trener zmarł 22 kwietnia. Urodził się 25 czerwca 1937 roku w Pleśnej koło Tarnowa, dlatego odszedł dwa miesiące przed swoimi 89. urodzinami. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek, 24 kwietnia, o godz. 13:00 w kościele parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pleśnej.
Dla Tarnowa był kimś znacznie więcej niż uznanym szkoleniowcem. To właśnie on współtworzył miejscową piłkę ręczną i założył sekcję tej dyscypliny przy ówczesnym Domu Kultury Dzieci i Młodzieży, późniejszym Pałacu Młodzieży. W mieście zapamiętano go jako człowieka, który pomógł zbudować sportową tożsamość Tarnowa. W 2023 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tarnowa, a w uzasadnieniu uchwały podkreślono, że był współtwórcą dyscypliny, która stała się tarnowskim flagowym sportem, rozsławiającym miasto w kraju i poza jego granicami.
Jego znaczenie wykraczało jednak daleko poza lokalny wymiar. Stanisław Majorek był współtwórcą największego olimpijskiego sukcesu męskiej reprezentacji Polski w piłce ręcznej — brązowego medalu igrzysk w Montrealu w 1976 roku. Związek Piłki Ręcznej w Polsce przypomina, że prowadził kadrę narodową w latach 70., pracował też z reprezentacją Luksemburga, a wcześniej i później z klubami, w tym ze Stalą Mielec, z którą zdobył Puchar Polski. Tarnowski magistrat przypominał z kolei, że był jednym z najwybitniejszych ambasadorów sportowego Tarnowa.
Pożegnał go też Związek Piłki Ręcznej w Polsce, który napisał o „wybitnym trenerze” i człowieku, którego wiedza, pasja i zaangażowanie na zawsze pozostaną częścią sportowej tożsamości tej dyscypliny.
Bardzo emocjonalnie zareagował także Handball Pałac Tarnów. W klubowym pożegnaniu padły mocne słowa: „Odeszła Legenda”, a samego Majorka nazwano „Mentorem”, człowiekiem o wielkiej kulturze, skromności i sercu bijącym dla piłki ręcznej.
O śmierci trenera poinformował też prezydent Tarnowa Jakub Kwaśny. „Nasze miasto traci wyjątkową osobę” — napisał, przypominając, że Stanisław Majorek był postacią legendarną, trenerem reprezentacji Polski i Honorowym Obywatelem Tarnowa.
Wzruszające słowa pojawiły się również w komentarzach pod pożegnaniem opublikowanym przez tarnowski klub. Rafał Łabuz wspominał, że praca z człowiekiem mającym tyle pasji do sportu była wielkim przywilejem. Wacław Nowozeniuk nazwał go „legendą tarnowskiej i polskiej piłki ręcznej”. Dawid Golonka pisał o „człowieku starej, twardej szkoły z pasją i zaangażowaniem”, Natalia Bień wspominała wymagające treningi, które uczyły dyscypliny i walki o wygraną, a Mieczysław Witecki podkreślał, że Majorek był nie tylko wielkim trenerem, ale też wspaniałym wychowawcą. Z kolei Łukasz Pytel przypomniał, że w czerwcu planowano świętować jego urodziny i jubileusz piłkarzy ręcznych. Z tych głosów wyłania się obraz człowieka wymagającego, ale szanowanego, twardego, ale oddanego swoim zawodnikom i całemu środowisku.
To kolejne smutne wydarzenie dla małopolskiego sportu w ostatnim czasie. 17 kwietnia Małopolska pożegnała w Krakowie Mariana Cygana, wychowawcę wielu piłkarskich talentów i jedną z ważnych postaci regionalnego futbolu.
