Emocjonalna podróż do korzeni. Habsburgowie powrócili na Żywiecczyznę

Żywiec rzadko bywa świadkiem wizyt, które tak wyraźnie łączą przeszłość z teraźniejszością. W połowie maja miasto odwiedzili potomkowie rodu Habsburgów – rodziny, która przez dziesięciolecia współtworzyła jego gospodarcze i kulturowe oblicze. Była to wizyta nieoficjalna, prywatna, ale jej znaczenie wykraczało daleko poza ramy rodzinnego spotkania.

Na czele grupy stanęła Marie-Christine Habsburg, wnuczka ostatniego właściciela dóbr żywieckich, arcyksięcia Karola Olbrachta Habsburga. Towarzyszyło jej kilkunastu krewnych ze Szwecji, którzy wspólnie wyruszyli w podróż śladami swojej rodzinnej historii. Już sam fakt powrotu do miejsc związanych z przodkami nadawał tej wizycie wyjątkowy, symboliczny wymiar – nie jako turystyka, lecz jako powrót do korzeni.

Program pobytu był intensywny i wielowymiarowy. Goście odwiedzili Muzeum Miejskie w Żywcu, poznając dzieje miasta i regionu, które przez lata były nierozerwalnie związane z działalnością ich rodziny. Szczególne emocje wzbudziła wizyta w Muzeum Browaru Żywiec, mieszczącym się przy historycznym Arcyksiążęcym Browarze – miejscu założonym przez Habsburgów, które do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta.

- Dla mnie spotkanie z potomkami rodziny Habsburgów ma również wymiar osobisty i bardzo sentymentalny. Przenoszą mnie do niego rodzinne wspomnienia pracy mojego Taty u księcia Karola Olbrachta Habsburga, następnie moment przekazania przez Habsburgów Starego Zamku i Parku na rzecz Miasta Żywca, czy też jakże piękny w dziejach naszego miasta okres pobytu w Żywcu księżnej Marii Krystyny Habsburg. Ci ludzie, wielcy polscy patrioci, sercem cały czas są zakorzenieni w naszym mieście i czują, że Żywiec to ich drugi dom, a Polska to druga Ojczyzna. Są bardzo dumni ze swojego pochodzenia, co pokazuje, jak wielki wpływ na ich wychowanie mieli ich, przodkowie, tak silnie związani z Żywcem – powiedział Burmistrz, Antoni Szlagor.

Spotkania, rozmowy i historia zapisana w murach Ratusza

Jednym z kluczowych punktów wizyty było spotkanie w żywieckim Ratuszu. W zabytkowej sali sesyjnej potomkowie Habsburgów spotkali się z przedstawicielami władz miasta oraz zaproszonymi gośćmi, w tym ministrem energii Miłoszem Motyką i wiceministrem edukacji Henrykiem Kiepurą. Rozmowy miały charakter otwarty i pełen wzajemnego szacunku, a ich osią była nie tylko historia, ale także współczesność i przyszłość regionu.

W przestrzeni ratusza symbolicznie spotkały się dwa światy – arystokratyczne dziedzictwo i nowoczesne samorządowe Żywiec, które wciąż korzysta z fundamentów pozostawionych przez dawnych właścicieli dóbr. Wspomnienia o przeszłości naturalnie przeplatały się z refleksją nad rozwojem miasta, jego tożsamością oraz znaczeniem historii w budowaniu lokalnej wspólnoty.

Goście nie ukrywali wzruszenia. Wielokrotnie podkreślali, że Polska – a szczególnie Żywiecczyzna – pozostaje dla nich miejscem wyjątkowym, niemal rodzinnym. W ich wypowiedziach powracało określenie „drugi dom”, które w tym przypadku nie brzmiało jak kurtuazyjna formuła, ale jak autentyczne doświadczenie emocjonalne.

Redyk w Korbielowie i żywa tradycja, która łączy pokolenia

Drugi dzień wizyty przeniósł gości w zupełnie inny wymiar – z przestrzeni instytucji i muzeów do świata lokalnej tradycji i kultury pasterskiej. Na zaproszenie wójt gminy Jeleśnia Anny Wasilewskiej Habsburgowie udali się do Korbielowa, gdzie uczestniczyli w tradycyjnym redyku.

To wydarzenie, głęboko zakorzenione w kulturze Beskidów, stało się dla nich nie tylko widowiskiem folklorystycznym, ale przede wszystkim żywym doświadczeniem lokalnej tożsamości. Spotkanie z pasterzami, muzyką i obrzędowością regionu pokazało, że Żywiecczyzna nie jest jedynie przestrzenią historyczną, ale nadal pulsuje tradycją, która nie została zamknięta w muzealnych gablotach.

Wizyta w Korbielowie miała również wymiar symboliczny – łączyła historię arystokratycznego rodu z codziennością współczesnej społeczności regionu. To właśnie tutaj najbardziej wyraźnie wybrzmiało, że dziedzictwo kulturowe nie jest abstrakcją, lecz żywą tkanką, która nadal kształtuje relacje międzyludzkie i lokalną tożsamość.

Habsburgowie i Żywiec – historia, która nadal trwa

Obecność Habsburgów w Żywcu nie jest jedynie rozdziałem w podręcznikach historii, ale opowieścią o długotrwałym i realnym wpływie na rozwój miasta, który widoczny jest do dziś w wielu jego przestrzeniach i instytucjach. To dziedzictwo obejmuje zarówno sferę gospodarczą, jak i architektoniczną oraz kulturową, tworząc spójny obraz epoki, w której Żywiec rozwijał się w oparciu o konsekwentnie realizowaną wizję gospodarczą i społeczną.

Jednym z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych elementów tego dziedzictwa pozostaje Arcyksiążęcy Browar w Żywcu – zakład, którego początki sięgają działalności rodu Habsburgów w regionie. To właśnie on stanowi do dziś żywe świadectwo przedsiębiorczości, która łączyła nowoczesne jak na swoje czasy podejście do produkcji z poszanowaniem tradycji i lokalnych uwarunkowań. Browar nie tylko wpisał się w gospodarczy rozwój miasta, ale stał się również jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych symboli, znanym daleko poza granicami regionu.

Równie istotnym elementem materialnego i symbolicznego dziedzictwa pozostają Stary Zamek oraz otaczający go park – miejsca, które przez lata pełniły funkcję centrum życia arcyksiążęcej rodziny w Żywcu. To tutaj koncentrowała się codzienność, decyzje oraz życie rodzinne Habsburgów związanych z miastem. Dziś przestrzeń ta zachowała swój wyjątkowy charakter, stanowiąc nie tylko cenny zabytek architektury i historii, ale również ważny punkt odniesienia dla tożsamości miasta.

Obecnie Stary Zamek i park są nie tylko materialnym śladem przeszłości, ale także miejscem pamięci, w którym historia pozostaje stale obecna. Spacerując po tych przestrzeniach, można odczytać wielowarstwową opowieść o Żywcu – mieście, które przez dekady rozwijało się w dialogu między tradycją a nowoczesnością, a dziedzictwo Habsburgów nadal stanowi jeden z jego najważniejszych fundamentów.